Τηλέφωνο για Ραντεβού
 phone icon (+30) 210 6564588
mobile icon (+30) 698 4557744

Ρήξεις των τενόνων του δικεφάλου μυός

 

Εισαγωγή
Ο δικέφαλος μυς βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα του βραχιονίου και συμμετέχει στην κάμψη του αγκώνα και στον υπτιασμό του αντιβραχίου. Οι τένοντες του δικεφάλου (εγγύς και άπω) προσφύουν τον μυ στα οστά του ώμου και του αγκώνα. Η ρήξη του τένοντα του δικεφάλου μπορεί να είναι μερική ή πλήρης. Η μερική ρήξη δεν προκαλεί πλήρη διάσταση, ενώ η πλήρης ρήξη χωρίζει τον τένοντα σε 2 μέρη.

Ανατομία

  • Ρήξη στο επίπεδο του ώμου: Υπάρχουν 2 τένοντες που προσφύουν το δικέφαλο μυ στα οστά του ώμου, ο τένοντας της μακράς κεφαλής που προσφύει τον μυ στην κορυφή της ωμογλήνης και ο τένοντας της βραχείας κεφαλής που προσφύει τον μυ στην κορακοειδή απόφυση. Οι ρήξεις είναι πιο πιθανό να συμβούν στο τένοντα της μακράς κεφαλής, παρά στον τένοντα της βραχείας κεφαλής. Ακόμα και στην περίπτωση της πλήρους ρήξης της μακράς κεφαλής, η βραχεία κεφαλή μπορεί να σας επιτρέπει τη χρήση του δικεφάλου μυός.
  • Ρήξη στο επίπεδο του αγκώνα: Αν και 2 τένοντες (μακρά & βραχεία κεφαλή) προσφύουν το δικέφαλο μυ στην ωμοπλάτη (ωμογλήνη – κορακοειδή απόφυση), μόνο ένας τένοντας τον καταφύει στον αγκώνα (κερκιδικό όγκωμα). Ο τένοντας αυτός ονομάζεται περιφερικός τένοντας του δικεφάλου. Οι ρήξεις του περιφερικού τένοντα είναι συνήθως πλήρεις και ο μυς διαχωρίζεται από το οστό. Οι ρήξεις αυτές είναι συνήθως το αποτέλεσμα αιφνίδιων τραυματισμών ή μετά από την άρση βαρέων αντικειμένων.

Αιτίες
Ο τένοντας του δικεφάλου μπορεί να υποστεί ρήξη μετά από τραυματισμό, όπως η πτώση πάνω στο τεντωμένο χέρι, ή κατά τη διάρκεια της άρσης βαρέων αντικειμένων. Στην περίπτωση της υπέρχρησης, ο τένοντας φθείρεται και τελικά σπάει. Όταν υπάρχουν παθολογικές καταστάσεις στον ώμο, όπως η τενοντίτιδα, το σύνδρομο πρόσκρουσης, και οι τραυματισμοί του στροφικού πετάλου, είναι πολύ πιθανόν να αδυνατίσει και τελικά να σπάσει ο τένοντας του δικεφάλου (μακρά κεφαλή). Άλλοι παράγοντες κινδύνου ώστε να συμβεί ρήξη του τένοντα είναι η προχωρημένη ηλικία, οι βαρειές δραστηριότητες σε επίπεδο άνωθεν της κεφαλής, τα αθλήματα που περιλαμβάνουν κινήσεις σε επίπεδο άνωθεν της κεφαλής, το κάπνισμα, η χρήση κορτικοστεροειδών, και η χρήση αναβολικών.

Συμπτώματα
Τα συνηθέστερα συμπτώματα μετά από μια ρήξη είναι έντονος και ξαφνικός πόνος στην περιοχή του ώμου ή του αγκώνα, αναλόγως με το ποιός τένοντας έχει υποστεί ρήξη. Μερικές φορές μπορεί να ακούσετε έναν ήχο κατά τη στιγμή της ρήξης. Άλλα συμπτώματα είναι το οίδημα, η εκχύμωση, η αδυναμία στον ώμο ή στον αγκώνα, και η δυσκολία στην στροφή της παλάμης προς τα πάνω. Μια διόγκωση που περιγράφεται «μυς του Ποπάϋ» μπορεί να εμφανισθεί στο μπράτσο σας, σε περίπτωση ρήξης της μακράς κεφαλής του δικεφάλου, και οφείλεται στο ότι ο μυς δεν κρατείται στη θέση του με το σωστό τρόπο.

Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται συνήθως με βάση τα συμπτώματά σας, το ιστορικό σας και την κλινική εξέταση. Κατά τη διάρκεια της κλινικής εξέτασης, ο ιατρός θα αναζητήσει ένα κενό στην πρόσθια επιφάνεια του αγκώνα. Επίσης, είναι δυνατόν να έχετε στο βραχιόνιό σας τον «μυ του Ποπάϋ». Ο ακτινολογικός έλεγχος έχει θέση στον αποκλεισμό άλλων παθολογικών καταστάσεων που προκαλούν πόνο στον ώμο και στον αγκώνα. Η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας θα ξεκαθαρίσει εάν η ρήξη είναι πλήρης ή μερική.

Θεραπεία
Η συντηρητική αντιμετώπιση της ρήξης του εγγύς τένοντα του δικεφάλου περιλαμβάνει την τοπική εφαρμογή πάγου, τον περιορισμό των δραστηριοτήτων, και τη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, με στόχο τη μείωση του πόνου και τον περιορισμό του οιδήματος. Ο ιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης και κινησιοθεραπείας, ώστε να αποκατασταθεί η κινητικότητα και η δύναμη των πέριξ μυών. Η χειρουργική αποκατάσταση του ραγέντος τένοντα σπάνια είναι απαραίτητη. Παρόλα αυτά, σε ασθενείς με μερική ρήξη που συνεχίζουν να έχουν συμπτώματα μετά από τη συντηρητική αντιμετώπιση ή που επιθυμούν την ανάκτηση όλης της δύναμής τους (αθλητές ή χειρωνάκτες), η χειρουργική αποκατάσταση μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή. Οι επιλοκές είναι σπάνιες και η επαναρρήξη του επιδιορθωμένου τένοντα είναι επίσης σπάνια. Μετά από τη χειρουργική αποκατάσταση, θα χρειασθεί να ακολουθήσετε ασκήσεις ενδυνάμωσης και κινησιοθεραπεία για να βελτιωθεί το εύρος κίνησης του ώμου σας.
Υπάρχουν αρκετές χειρουργικές τεχνικές για την επιδιόρθωση της ρήξης του περιφερικού τένοντα του δικεφάλου μυός, μέσω των οποίων επανακαθηλώνεται στην κερκίδα. Μερικοί χειρουργοί χρησιμοποιούν δύο και κάποιοι μόνο μία τομή. Και οι δύο τεχνικές έχουν τα πλειονεκτήματα και μειονεκτήματά τους. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, ο τένοντας καθηλώνεται με ράμματα ή βίδες ή μικρά μεταλλικά εμφυτεύματα στο οστό της κερκίδας. Οι επιπλοκές δεν είναι πολύ συχνές και περιλαμβάνουν την υπαισθησία και αδυναμία στο αντιβράχιο, την έκτοπη οστεοποίηση (παραγωγή οστού), τον περιορισμό του εύρους κίνησης και την επαναρρήξη.

Slider για μαρτυρίες

Slider για μαρτυρίες