Τηλέφωνο για Ραντεβού
 phone icon (+30) 210 6564588
mobile icon (+30) 698 4557744

Κατάγματα ισχίου


Εισαγωγή
Κάταγμα ισχίου καλείται κάθε κάταγμα που αφορά το άνω τεταρτημόριο του μηριαίου οστού. Η βαρύτητα του κατάγματος εξαρτάται από τις δυνάμεις που ασκούνται στα οστά. Το είδος της χειρουργικής επέμβασης που θα εφαροσθεί για την θεραπεία του κατάγματος του ισχίου εξαρτάται από τα προσβαλλόμενα οστά και μαλακά μόρια και από το επίπεδο του κατάγματος.

Αιτίες
Τα κατάγματα του ισχίου συνήθως προκαλούνται από πτώσεις ή από απευθείας πλήξη στο πλάι του ισχίου. Υπάρχουν παθολογικές καταστάσεις, όπως η οστεοπόρωση, ο καρκίνος ή οι κακώσεις από καταπόνηση που καθιστούν το ισχίο επιρρεπές στα κατάγματα. Σε πολύ επιβαρυμένες καταστάσεις, είναι δυνατόν το ισχίο να σπάσει με τον ασθενή να εκτελεί απλά μονοποδική στήριξη και στροφή.

Συμπτώματα
Ο ασθενής με κάταγμα ισχίου έχει πόνο στην περιοχή του ισχίου ή και στη βουβωνική περιοχή. Υπάρχει επίσης σημαντική δυσφορία σε κάθε προσπάθεια κάμψης ή στροφής του ισχίου. Εάν το οστό είχε «αδυνατίσει» εξαιτίας κάποιας νόσου (όπως ο καρκίνος), ο ασθενής μπορεί να αισθανόταν πόνο στη βουβωνική χώρα ή στην περιοχή του ισχίου για κάποια χρονική περίοδο πριν από το κάταγμα. Στην περίπτωση πλήρους κατάγματος, το τραυματισμένο σκέλος φαίνεται βραχύτερο. Τέλος, ο ασθενής συχνά φέρει το τραυματισμένο σκέλος σε έξω στροφή.

Διάγνωση
Η διάγνωση τίθεται με βάση το ιστορικό, την κλινική εξέταση και τον ακτινολογικό έλεγχο του ισχίου και του μηριαίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου ο ασθενής αναφέρει πτώση και πόνο στο ισχίο, ένα ατελές κάταγμα μπορεί να μην είναι εμφανές στον απλό ακτινολογικό έλεγχο, και τότε συστήνεται ο έλεγχος με μαγνητική τομογραφία. Εάν ο ασθενής δεν μπορεί να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία λόγω διάφορων παθολογικών καταστάσεων, τότε η αξονική τομογραφία αποτελεί εναλλακτική εξέταση. Όμως η αξονική τομογραφία δεν έχει την ίδια ευαισθησία με την μαγνητική τομογραφία στην διάγνωση αυτών των καταγμάτων.

Τύποι καταγμάτων
Γενικά υπάρχουν 2 τύποι καταγμάτων του ισχίου. Ο τύπος εξαρτάται από την εντόπιση του κατάγματος.

  • Ενδο-αρθρικά Κατάγματα. Τα κατάγματα αυτά αφορούν την περιοχή του αυχένα ή της μηριαίας κεφαλής.
  • Εξω-αρθρικά Κατάγματα. Τα κατάγματα αυτά αφορούν την διατροχαντήριο ή την υποτροχαντήριο περιοχή του εγγύς μηριαίου.

Θεραπεία
Από τη στιγμή που τίθεται η διάγνωση του κατάγματος του ισχίου, θα πρέπει να εκτιμηθεί η συνολική κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Σε λίγες περιπτώσεις, ο ασθενής μπορεί να έχει τόσο επιβαρυμένη γενική υγεία, ώστε η χειρουργική θεραπεία να αντενδείκνυται. Στους ασθενείς αυτούς θα πρέπει να εκτιμάται η συνολική κατάσταση του ασθενούς και το επίπεδο του πόνου με τους κινδύνους της αναισθησίας και του χειρουργείου.

Οι περισσότεροι ορθοπαιδικοί συμφωνούν ότι οι ασθενείς έχουν καλύτερη εξέλιξη, εάν χειρουργηθούν σχετικά γρήγορα. Παρόλα αυτά, είναι πολύ σημαντικό να εξασφαλισθεί η ασφάλεια του ασθενούς και να βελτιωθεί όσο γίνεται η γενική υγεία του προεγχειρητικά. Αυτό μπορεί να απαιτεί χρόνο, ώστε να ολοκληρωθεί ο καρδιολογικός έλεγχος και οι λοιπές διαγνωστικές εξετάσεις.

Συντηρητική θεραπεία
Οι ασθενείς που μπορεί να θεωρηθούν υποψήφιοι συντηρητικής αντιμετώπισης είναι εκείνοι που η γενική τους υγεία είναι πολύ επιβαρυμένη ώστε να αντέξουν την αναισθησία και το χειρουργείο, και εκείνοι που δεν περπατούσαν πριν από την κάκωση (κατάκοιτοι ή σε αναπηρικό αμαξίδιο). Επίσης, ορισμένοι τύποι καταγμάτων που είναι δυνατόν να χαρακτηρισθούν σταθερά μπορούν να αντιμετωπισθούν συντηρητικά. Στην τελευταία περίπτωση θα χρειασθεί τακτικός περιοδικός ακτινολογικός έλεγχος ώστε να διαπιστωθεί έγκαιρα η οποιαδήποτε παρεκτόπιση.

Έαν οι ασθενείς είναι περιορισμένοι στο κρεββάτι στο πλαίσιο της θεραπείας τους, τότε απαιτείται προσεκτική παρακολούθησή τους ώστε να προληφθούν και να διαπιστωθούν έγκαιρα οι επιπλοκές του παρατεταμένου κλινοστατισμού. Σε αυτές ανήκουν οι λοιμώξεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού, τα δερματικά έλκη (κατακλίσεις), οι θρομβώσεις και οι διαταραχές της σίτισης.

Χειρουργική θεραπεία

Προεγχειρητικά
Οι κατάλληλες εργαστηριακές εξετάσεις θα προηγηθούν του χειρουργείου και περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος, ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, και εξέταση ούρων. Πολλοί ηλικιωμένοι ασθενείς είναι δυνατόν να πάσχουν από αδιάγνωστες ουρολοιμώξεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν φλεγμονή της άρθρωσης του ισχίου μετεγχειρητικά.

Η αναισθησία για το χειρουργείο μπορεί να είναι είτε γενική είτε επισκληρίδιος/ραχιαία. Σε όλους τους ασθενείς χορηγούνται αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια του χειρουργείου και μετεγχειρητικά.

Η επιλογή της χειρουργικής μεθόδου για την αντιμετώπιση του κατάγματος του ισχίου εξαρτάται από την ανατομική εντόπιση του κατάγματος και από την εξοικίωση του χειρουργού με τα διαθέσιμα συστήματα.

Ενδο-αρθρικά κατάγματα.

Κατάγματα της κεφαλής. Σε μεμονωμένα κατάγματα της κεφαλής, στόχος είναι η ανάταξη και καθήλωση του αρθρικού χόνδρου (μαζί με το τμήμα του οστού) στη θέση του. Συχνά, οι κακώσεις αυτές συνοδεύονται από κατάγματα της κοτύλης. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να αντιμετωπισθούν όλες οι κακώσεις μαζί.

Κατάγματα του αυχένα της κεφαλής. Στις περιπτώσεις αυτές, αναλόγως της ηλικίας, της παρεκτόπισης και των συνοδών προβλημάτων υγείας, οι επιλογές είναι οι εξής:

Κλειστή ή ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη χρήση αυλοφόρων βιδών (κοχλίωση).

Κλειστή ή ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη χρήση ολισθαίνοντα ήλου και πλάκας.

Ημιαρθροπλαστική (αντικατάσταση της μηριαίας κεφαλής).

Ολική αρθροπλαστική (αντικατάσταση της μηριαίας κεφαλής και της κοτύλης).

Στις περιπτώσεις των ενδοαρθρικών καταγμάτων, η αιματική παροχή στην μηριαία κεφαλή είναι δυνατόν να έχει διακοπεί κατά τη στιγμή της κάκωσης (άσηπτη νέκρωση). Έτσι, ακόμα και αν το κάταγμα αναταχθεί και οστεοσυντεθεί σε σωστή θέση, ο χόνδρος και το υποκείμενο οστούν μπορεί να μην έχουν επαρκή αιμάτωση. Με την πάροδο του χρόνου θα προκληθεί νέκρωση της κεφαλής και οι αρθρικές επιφάνειες θα γίνουν ανώμαλες. Τελικά, αυτό θα οδηγήσει στην ανάπτυξη επώδυνης αρθρίτιδας παρά τη χειρουργική θεραπεία, και θα χρειασθεί επέμβαση αρθροπλαστικής.

Εξω-αρθρικά κατάγματα.

  • Διατροχαντήρια κατάγματα. Οι χειρουργικές επιλογές είναι:

Κλειστή ή ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη χρήση ολισθαίνοντα ήλου και πλάκας.

Κλειστή ή ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη χρήση ενδομυελικού ήλου.

  • Υποτροχαντήρια κατάγματα. Οι χειρουργικές επιλογές είναι:

Κλειστή ή ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη χρήση ενδομυελικού ήλου.

Ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με τη χρήση πλάκας και βιδών (σπάνια).


Μετεγχειρητικά
Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατόν να χρειασθεί μετάγγιση αίματος μετά το χειρουργείο. Οι ασθενείς καλύπτονται με αντιβιοτικά για 24 – 48 ώρες και λαμβάνουν παυσίπονη αγωγή. Επίσης, θα χορηγηθεί αντιπηκτική αγωγή για την πρόληψη των θρομβώσεων για ένα διάστημα 4 εβδομάδων μετά το χειρουργείο. Τέλος, θα χρησιμοποιηθούν αντιθρομβωτικές κάλτσες για το ίδιο διάστημα.

Οι ασθενείς θα ενθαρυνθούν να σηκωθούν από το κρεββάτι την επομένη του χειρουργείου με τη βοήθεια των φυσιοθεραπευτών. Το ποσοστό της φόρτισης που θα επιτραπεί να γίνει στο χειρουργημένο σκέλος θα εξαρτηθεί από τον τύπο του κατάγματος και από το είδος του χειρουργείου. Ο φυσιοθεραπευτής θα δουλέψει μαζί με τον ασθενή με στόχο την ανάκτηση της δύναμης και της κίνησης. Η όλη διαδικασία θα χρειασθεί έως και 3 μήνες.

Στο πλαίσιο της παρακολούθησης, ο χειρουργός θα προγραμματίσει τακτικά ραντεβού. Στα άμεσα μετεγχειρητικά θα αφαιρεθούν τα ράμματα και θα γίνει έλεγχος του τραύματος. Η αξιολόγηση της πόρωσης του κατάγματος θα γίνεται με σειρά ακτινογραφιών.

Μετά από χειρουργείο για την αντιμετώπιση κατάγματος ισχίου, οι περισσότεροι ασθενείς θα ανακτήσουν την περισσότερη εάν όχι όλη της κινητικότητας και ανεξαρτησίας που είχαν πριν από τον τραυματισμό.

Slider για μαρτυρίες

Slider για μαρτυρίες