Τηλέφωνο για Ραντεβού
 phone icon (+30) 210 6564588
mobile icon (+30) 698 4557744

Κατάγματα αγκώνα


Εισαγωγή

Οι τύποι των καταγμάτων του αγκώνα είναι διαφορετικοί στα παιδιά και στους ενήλικες. Τα κατάγματα διακρίνονται σε έξω-αρθρικά και ένδο-αρθρικά. Ο ορθοπαιδικός θα πρέπει να πραγματοποιήσει μια λεπτομερή εξέταση των αγγείων και των νεύρων σε όλες τις περιπτώσεις που υπάρχει υποψία κατάγματος του αγκώνα. Επίσης, θα πρέπει να εκτιμήσει κατά πόσο απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο και επείγουσα αντιμετώπιση.

Οι τύποι των καταγμάτων ποικίλουν ευρέως, αναλόγως του μηχανισμού της κάκωσης και της ηλικίας του ασθενούς. Σε απευθείας τραυματισμό ή πτώση πάνω στο τεντωμένο χέρι οφείλονται συνήθως τα περισσότερα κατάγματα του αγκώνα. Η νευραγγειακή κάκωση είναι συνήθης επιπλοκή αυτών των καταγμάτων. Η βραχιόνιος αρτηρία είναι εκείνη που συχνότερα τραυματίζεται, ιδιαίτερα στα υπερκονδύλια κατάγματα. Επίσης, το μέσο νεύρο τραυματίζεται πιο συχνά σε παρεκτοπισμένα υπερκονδύλια κατάγματα.


Τύποι καταγμάτων

Διακονδύλια κατάγματα

Είναι συνηθέστερα στους ενήλικες. Η θεραπεία τους συχνά απαιτεί ανατομική ανάταξη είτε ανοικτά είτε κλειστά.


Υπερκονδύλια κατάγματα

Είναι το συνηθέστερο κάταγμα του αγκώνα στα παιδιά, με μέσο όρο ηλικίας τα 6.7 έτη, ενώ σπανίως εμφανίζεται μετά την ηλικία των 15 ετών. Στις επιπλοκές τους περιλαμβάνονται κακώσεις αγγείων και νεύρων. Εφόσον υπάρχει κάκωση αγγειακών δομών, τότε απαιτείται αποκατάσταση των περιφερικών σφύξεων με την εφαρμογή έλξης. Επί αποτυχίας της έλξης να αποκαταστήσει τις περιφερικές σφύξεις, ενδείκνυται άμεση επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση. Στα παιδιά, αναλόγως της παρεκτόπισης και της γωνίωσης του κατάγματος, η αντιμετώπιση μπορεί να είναι από συντηρητική έως χειρουργική. Στους ενήλικες, η θεραπεία είναι συνήθως χειρουργική.


Κατάγματα του έσω επικονδύλου

Συνήθως εμφανίζονται στα παιδιά σαν αποσπαστικού τύπου κάκωση. Οίδημα και πόνος στην έσω επιφάνεια του αγκώνα είναι συχνά ευρήματα. Αναλόγως της παρεκτόπισης και της γωνίωσης του κατάγματος, η αντιμετώπιση μπορεί να είναι από συντηρητική έως χειρουργική.


Κατάγματα του έξω επικονδύλου

Είναι σπάνια κατάγματα που οφείλονται σε αποσπαστική κάκωση. Η αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική.


Κατάγματα του έσω κονδύλου

Τα κατάγματα αυτά είναι σπάνια και συνήθως περιγράφονται στα παιδιά. Αναλόγως της παρεκτόπισης και της γωνίωσης του κατάγματος, η αντιμετώπιση μπορεί να είναι από συντηρητική έως χειρουργική.


Κατάγματα του έξω κονδύλου

Είναι συνηθέστερα στα παιδιά και αποτελούν τα δεύτερα συχνότερα κατάγματα του αγκώνα σε αυτές τις ηλικίες. Αναλόγως της παρεκτόπισης και της γωνίωσης του κατάγματος, η αντιμετώπιση μπορεί να είναι από συντηρητική με τη χρήση νάρθηκα έως χειρουργική (ανοικτή ή κλειστή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση με βελόνες).


Κατάγματα της τροχιλίας

Μεμομωμένα κατάγματα της τροχιλίας είναι σπάνια και συνήθως συνδυάζονται με άλλες κακώσεις του αγκώνα. Τα μη παρεκτοπισμένα κατάγματα αντιμετωπίζονται συντηρητικά, ενώ τα παρεκτοπισμένα χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση.


Κατάγματα του βραχιονίου κονδύλου

Μεμονωμένα κατάγματα του βραχιονίου κονδύλου είναι σπάνια και συνήθως συνοδεύουν οπίσθια εξαρθρήματα του αγκώνα ή κατάγματα της κεφαλής της κερκίδας. Συνήθως η χειρουργική τους αντιμετώπιση είναι απαραίτητη.


Κατάγματα της κεφαλής της κερκίδας

Τα κατάγματα της κεφαλής της κερκίδας είναι τα συνηθέστερα από τα κατάγματα του αγκώνα ενώ συχνά συνοδεύονται και από άλλες κακώσεις. Χαρακτηρίζονται από ευαισθησία άνωθεν της κεφαλής της κερκίδας (στην έξω επιφάνεια του αγκώνα) και πόνο κατά τον πρηνισμό και υπτιασμό του αντιβραχίου. Τα απαρεκτόπιστα κατάγματα αντιμετωπίζονται με απλή ανάρτηση του άνω άκρου με τον αγκώνα σε κάμψη. Σε πιο παρεκτοπισμένα κατάγματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί οπίσθιος νάρθηκας ή σε πιο σοβαρές περιπτώσεις ενδείκνυται η χειρουργική τους αντιμετώπιση.


Κατάγματα του ωλεκράνου

Συνήθως οφείλονται σε απευθείας πλήξη ή πτώση με το χέρι τεντωμένο. Οι ασθενείς δεν μπορούν να εκτείνουν ενεργητικά τον αγκώνα τους και έχουν πόνο άνωθεν του ωλεκράνου. Η κάκωση του ωλενίου νεύρου είναι συχνή. Τα απαρεκτόπιστα κατάγματα μπορούν να αντιμετωπισθούν συντηρητικά. Όμως τα περισσότερα εξ΄αυτών χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση.


Επιδημιολογικά στοιχεία

Οι τύποι των καταγμάτων του αγκώνα ποικίλουν αναλόγως της ηλικίας. Τα υπερκονδύλια κατάγματα είναι συνηθέστερα στα παιδιά λόγω της σχετικής δύναμης των πέριξ συνδέσμων σε σχέση με τα οστά. Τα κατάγματα της κεφαλής της κερκίδας είναι τα πιο συχνά κατάγματα του αγκώνα στους ενήλικες.


Κλινική εικόνα

Ο μηχανισμός κάκωσης των περισσοτέρων καταγμάτων του αγκώνα είναι η απευθείας πλήξη ή η πτώση πάνω στο χέρι που βρίσκεται σε υπερέκταση. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν τα παρακάτω συμπτώματα:

• Πόνο

• Οίδημα

• Μειωμένο εύρος κίνησης


Κλινική εξέταση

Μια λεπτομερής εξέταση των αγγείων και των νεύρων είναι κριτικής σημασίας κατά την εκτίμηση των καταγμάτων του αγκώνα, λόγω της μεγάλης επίπτωσης νευραγγειακών κακώσεων με τα κατάγματα του αγκώνα και των επακόλουθων μακροπρόθεσμων επιπλοκών αυτών των τραυματισμών. Οι ασθενείς έχουν συχνά μειωμένο εύρος κίνησης και πόνο κατά τον πρηνισμό και υπτιασμό του αντιβραχίου. Επίσης, μπορεί να υπάρχει οίδημα και εκχύμωση στην άρθρωση του αγκώνα. Τέλος, θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά οι αρθρώσεις του ώμου και του καρπού σε όλες τις κακώσεις του αγκώνα.


Διάγνωση

Απεικονιστικές εξετάσεις

Οι προσθιοπίσθια, πλάγια και λοξές ακτινολογικές προβολές του αγκώνα μπορούν να απεικονίσουν τα περισσότερα κατάγματα του αγκώνα.


Αντιμετώπιση

Είναι απαραίτητη η λεπτομερής νευραγγειακή εξέταση καθώς και η αξιολόγηση συνοδών κακώσεων. Θα πρέπει να χορηγηθεί επαρκής αναισθησία ώστε ο ασθενής να αισθανθεί άνετα. Ενδείκνυται η κατάλληλη ακινητοποίηση ανάλογα με τον τύπο του κατάγματος του αγκώνα. Εφόσον κάποια νευραγγειακή δομή βρίσκεται σε κίνδυνο, θα πρέπει να εφαρμοσθεί έλξη στο αντιβράχιο ώστε να αποκατασταθούν οι περιφερικές σφύξεις. Στην περίπτωση που οι σφύξεις δεν αποκαθίστανται, απαιτείται άμεση επείγουσα χειρουργική παρέμβαση για διερεύνηση της βραχιονίου αρτηρίας ή για διατομή των περιτονιών. Γενικά, επείγουσα ορθοπαιδική παρέμβαση απαιτείται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Σε ανοικτό κάταγμα

• Σε κάκωση αγγείων ή/και νεύρων


Τα φάρμακα τα οποία χρησιμοποιούνται είναι μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά. Επιπρόσθετα, χορήγηση κατάλληλων αντιβιοτικών και προφύλαξης για τον τέτανο είναι απαραίτητα στην περίπτωση των ανοικτών καταγμάτων.


Επιπλοκές

Ραιβός αγκώνας

Η συνηθέστερη επιπλοκή των υπερκονδυλίων καταγμάτων είναι ο ραιβός αγκώνας που οδηγεί στην απώλεια της φυσιολογικής γωνίωσης. Η επιπλοκή αυτή είναι κυρίως μια αισθητική επιπλοκή παρά μια λειτουργική.


Σύνδρομο Volkmann

Αποτελεί ένα είδος συνδρόμου διαμερίσματος που μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή ισχαιμία και μόνιμες μυϊκές ατροφίες και εμφανίζεται ιδιαίτερα στα παιδιά. Συμπτώματα ενδεικτικά του συνδρόμου είναι ο πόνος με την παθητική έκταση των δακτύλων, η άρνηση να ανοίξει το χέρι και η ευαισθησία στο αντιβράχιο.


Κάκωση του μέσου νεύρου

Τα παρεκτοπισμένα υπερκονδύλια κατάγματα μπορεί να προκαλέσουν δυσλειτουργία του μέσου νεύρου. Σπάνια πρόκειται για πλήρη νευρική διατομή, ενώ είναι συνήθης η πλήρης επάνοδο της λειτουργικότητάς του.


Κάκωση του ωλενίου νεύρου

Τραυματισμός του ωλενίου νεύρου μπορεί να συνοδεύει παρεκτοπισμένα κατάγματα του ωλεκράνου.


Πώρωση σε πλημμελή θέση

Κατάγματα με γωνίωση ή παρεκτόπιση που δεν ανατάχθηκαν επαρκώς, θα οδηγήσουν σε λειτουργικές και αισθητικές διαταραχές.


Μειωμένο εύρος κίνησης

Κατάγματα που δεν ανατάσσονται επαρκώς ή η παρατεταμένη περίοδος ακινητοποίησης μπορεί να προκαλέσουν μείωση του εύρους κίνησης του αγκώνα (κάμψη – έκταση, πρηνισμός – υπτιασμός).

Slider για μαρτυρίες

Slider για μαρτυρίες